از لحن ساده و صميمي و ديدگاه درست اين مطلب خوشم آمد. همان بحث هميشگي و دغدغهي بسياري از ما در حوزهي فرهنگ و اخلاق جمعي ايرانيان كه بارها و بارها به وسيله منتقدين و متفكرين ايراني از زينالعابدين مراغهاي و ميرزا فتحعلي آخوندزاده گرفته تا معاصريني چون حسن نراقي و دهها تن ديگر تاكنون نقد شده و اگرچه به نتيجهي قاطعي نرسيده اما ميتواند چراغ راه آينده باشد
خیلی ساله که تو ایران مردم درگیر مبارزات سیاسی هستند.تاریخ صد سال اخیر ایران پر از کودتا و جنگ و انقلابه که نشون میده ایرانی ها بارها سعی کردند با این مبارزات تغییری در وضعیت کشور ایجاد کنند. اما ما که بعد از صد سال وارث این تاریخ هستیم نه تنها تغییری در وضعیت زندگیمون احساس نمیکنیم بلکه داریم میبینیم که تو خیلی از مسایل هم پسرفت داشتیم .مثلن اخلاق تو جامعه ما روز بروز داره بیشتر از دست میره. دنباله
با عرض سلام، به اتفاق راوی که وبلاگ « آونگ خاطره های ما» را می نویسد و بی تا، نویسنده وبلاگ«خانوم حنا»، این وبلاگ گروهی را راه انداخته ایم برای بگومگو در باره فرهنگ. برنامه کاری ما همانی است که راوی در نوشته اش مطرح کرده است. دوست داریم هرکس که به این مباحث علاقمند است این وبلاگ را از خودش بداند و با ما همکاری کند و یا اگر دوستتر دارید اجازه بدهد که ما با اوهمکاری کنیم. هیچ پیش شرطی برای این همکاری نداریم به غیر ا زحفظ حرمت کلمه و کلام. متن کامل
معنای لغوی آنرا می دانم اما کاربردش را در بعضی از متون و گفتگو ها درک نمی کنم. در نشریات، در مناظره های تلویزیونی ،در رادیو و گاه در گفتگوهای روز مره این جمله را زیاد خوانده و شنیده ایم : ما ایرانیان دارای فرهنگ غنی و پر باری هستیم .... ایران مهد تمام فرهنگ ها .... اگر کسی معترض بگوید کدام فرهنگ؟ از آثار تاریخی و بناهای قدیمی مثال می زنیم تا ... اشیاء زیر خاکی و هنر های دستی گویی معنی هنر را با فرهنگ اشتباه فهمیده ایم هر چند که در برجسته تر کردن هنر ایرانی هم از هیچ دروغی پرهیز نمی کنیم. از هر هنری که حرفی به میان بیاید با چند جمله به این نتیجه می رسیم که مهد همهء هنر ها ایران بوده و دیگر ممالک از ما الگو گرفته اند ! آیا واقعا ما مردمانی با فرهنگ هستیم؟ متن کامل
